Chonchon Blog: โอตาคุ50%(ไร้)สาระ50%

เนื่องในโอกาสวันพ่อ ผมจึงอยากนำเรื่องราวดีๆมาฝากครับ
นี่เป็นเรื่องราวของพ่อลูกคู่นึง ที่ผมได้อ่านเจอมา

 

และเป็นเรื่องราวที่อาจทำให้คุณ.....

 

รักพ่อมากขึ้นจนน้ำตาเอ่อล้นออกมา...

A son says to his father: 'Dad, would you be willingly to run a marathon with me?' วันนึงลูกชายได้พูดกับ พ่อของเขาว่า 'พ่อครับ พ่อจะไปวิ่งมาราธอนกับ ผมได้ไหม' The father, despite his age and a heart disease, says 'YES'. ถึงแม้ว่าตัวคุณพ่อเอง จะอายุมากแล้ว แถมยังเป็นโรคหัวใจ เขาเลือกที่จะตอบลูกของ เขากลับไปว่า 'ได้ซิลูก' And they run that marathon, together. หลังจากนั้นทั้งสองก็ วิ่งมาราธอนด้วยกัน The son asks: 'Dad, can you run another marathon with me?' Again father says 'YES'. อีกวันนึง ลูกชายได้ถามพ่อของเขาอีกครั้งว่า 'พ่อครับ พ่อจะวิ่งมาราธอนกับผม อีกครั้งได้ไหม' แน่นอน ว่าพ่อตอบกลับไปว่า They run another marathon, together. เขาทั้งสองก็ได้วิ่ง มาราธอนรายการอื่นอีก ครั้งด้วยกัน One day the son asks his father: 'Dad, would please do the Iron Man with me?' และอีกวันนึง ลูกชายก็ ถามพ่อของเขาอีกครั้ง ว่า 'พ่อครับพ่อจะลงแข่ง Iron Man กับผมได้ไหม' (Now just in case you wouldn't know, 'The Iron Man' is the toughest triatlon in existence; 4km swimming, then 180 km by bike, and finally another 42 km running, in one stroke.) (สำหรับคนที่ไม่รู้ว่า Iron Man คืออะไร มันก็คือไตร กีฬานั่นเองในภาษาไทยรายการนี้จะรวมมนุษย์ เหล็กจากทั่วโลกมาแข่งขันกันโดยแบ่งออกเป็น ว่ายน้ำ 4 กิโล ปั่นจักรยาน 180 กิโล และ วิ่ง 42 กิโล โดยไม่มีการหยุดพัก ใครเข้าเส้นชัยก่อน เป็นผู้ชนะ) Again father says 'YES' และก็อีกครั้งหนึ่ง ที่ผู้เป็นพ่อไม่ได้ตอบ ปฏิเสธ 'ได้ซิลูก' Maybe this doesn't 'touch' you yet by heart ... until you see this movie (put on sound!): บางทีบทสนทนานี้คุณอาจ จะยังไม่เข้าใจและยังไม่เกิดความ ประทับใจกับมัน...จน กระทั่งคุณได้ดูคลิปต่อ ไปนี้

อันนี้เป็นข้อมูลที่ผมไปหาเพิ่มเติมมานะครับ....
สองคนนี้คือ พ่อ(Dick)และลูก(Rick)ตระกูล Hoyt

ซึ่งผมขอยกย่องให้คุณDick เป็นพ่อที่ดีที่สุดในโลกคนหนึ่ง

คงไม่มีใครหรอกครับที่พาลูกตัวเองที่เป็นอัมพาต ร่วมวิ่งมาราธอนกว่า 85 ครั้ง
ซึ่ง ในจำนวน 8ครั้ง นั้น คือการแข่งขัน Ironman ที่เขาต้องทั้ง เข็น อุ้ม ลาก ลูกตัวเอง
ไปตลอดทั้งวัน นอกจากนี้ยังมีการปีนเขา สกี หรือขับจักรยานข้มประเทศอีก

และรู้อะไรไหม... เขาไม่ใช่นักกีฬาทีมชาติหรืออะไรทั้งนั้น
เพราะเมื่อก่อน เขาก็คือคนธรรมดาที่วิ่งแค่ไม่กี่ไมล์ก็เหนื่อยนับอาทิตย์

"แล้วเขาจะพาลูกไปวิ่งด้วยทำไมตั้งเยอะแยะ??"

.................

...........

.......

...

Rick ลูกซึ่งเป็นอัมพาต ตั้งแต่เกิด พูดไม่ได้ มีเพียงสิ่งเดียวที่เหมือนคนปกติคือ สมอง
เขาสื่อสารกับคนอื่นด้วยการใช้หัวของเขากดตัวอักษรในคอมพิวเตอร์แบบพิเศษ

เขาเคยอยากลองลงวิ่งมาราธอนในสมัยมัธยม ซึ่งพ่อของเขาก็เป็นคนแบกเขาวิ่งกว่า 5 ไมล์

That day changed Rick's life. ``Dad,'' he typed, `

วันนั้นเปลี่ยนชีวิตของ Rick ไป ..... "พ่อ" เขาพิมพ์

`when we were running, It felt like I wasn't disabled anymore!''

"ตอนที่พวกเราวิ่ง ผมรู้สึกเหมือนผมไม่ได้เป็นอัมพาตเลย!!!"

..............................................

.......................................

........................

คำตอบเพียงแค่นี้ล่ะครับ ที่ทำให้พ่อคนนี้ ทำให้ลูกถึงขนาดนี้

เพียงเพื่อให้ได้เห็นสีหน้าของลูก ที่ ยิ้ม....และหัวเราะ

นอกจากนี้....เชื่อไหมครับว่า คุณDick

  

ว่ายน้ำไม่เป็น และขี่จักรยานครั้งสุดท้ายคือตอน 6 ขวบ....

 

/me แปลไปน้ำตาซึมไป

 

  

ลองนึกดูเล่นๆนะครับว่าหากนี่เป็นการเปรียบเปรย....
บางทีพ่อของเรา อาจเลี้ยงเรามาอย่างยากลำบาก...

ไม่ต่างจากพ่อและลูก (Dick&Rick Hoyt) นี้ก็ได้...