Chonchon Blog: โอตาคุ50%(ไร้)สาระ50%

ก่อนอื่น ขอเริ่มจากสิ่งนี้
เปลี่ยนดิสเพลย์แล้วคร้าบ (กด ctrl+F5 นะถ้าดิสเพลย์ยังเป็นปลาอยู่)
ทำในคาบคอม เรียนแฟลชอยู่พอดี= =~

เป็นเวอร์ชั่น chonchon หลอนจิต

ลองอ่านปากตาม มันจะพูดว่า

"เม้นท์เดี๋ยวนี้ Hot postกดด้วย รดน้ำอย่าลืม โอตาคุจงเจริญฯลฯ..."

อ่าว?  เอ้ะ?  ไม่ใช่เรอะ?

สังเกตไหมครับว่าที่ผ่านมา ผมอัพแนว
สังเกต และแนววิเคราะห์ วิจัย จากการ์ตูนทั้งนั้นเลย

เอนทรีนี้ก็ยังคงแบบเดิมนะคร้าบ~

แต่คราวนี้ เป็นการวิจัยแบบจริงจังพอควร และผมคิดว่า

เอนทรีนี้คงมีประโยชน์แก่นักเขียนการ์ตูน

หลายๆท่านแน่ๆ

เพราะนี้คือ

บทสรุปแนวทางในการสร้างโครงเรื่องของการ์ตูน

ทั้งเรื่องที่ติดตลาดและไม่ติด

ผมจะเอามาสรุป ให้เห็นเป็นภาพอย่างง่าย ที่ทุกท่านอ่านก็
ต้องร้องอ๋อแน่นอน>_

เริ่มด้วยการแบ่งก่อนนะครับ
เนื้อเรื่องแน่นอนว่าแบ่งได้แน่ๆคือ สองช่วง
มีเริ่มต้น ก็ต้องมีตอนจบ

ซึ่งตอนจบก็แบ่งเป็น

• รู้ว่าจะจบประมาณไหน เช่น รู้ว่าต้องฆ่าเทพปีศาจเพื่อช่วยโลก
• ไม่รู้เลย เพราะการ์ตูนไม่บอก เป็นการดำเนินเนื้อเรื่องเหมือนเล่าชีวิต
  

และสิ่งที่เชื่อมระหว่าง สองจุดนี้ก็คือ แกนเรื่อง
เลยสามารถสรุปออกมาได้ดังนี้

• เนื้อเรื่องแบบทางเดียว

ซึ่งเป็นการเขียนเนื้อเรื่อง แบบพื้นฐานและดั้งเดิมที่สุด
มีชั้นเดียว ไม่ต้องคิดลึกและไม่ซับซ้อนเกินความเข้าใจเวลาอ่าน

การ์ตูนพวกนี้ก็ได้แก่  การ์ตูนสมัยเก่า และ การ์ตูนเล่มเดียวจบ

• เนื้อเรื่องสั้น

หากเขียนแบบแรกแล้วสั้นไป บางคนก็เลยใช้วิธีขยายโดย
ซอยเนื้อเรื่องให้สั้นลง ตัดความสำคัญของแกนเรื่องออกไป
เลยทำให้สามารถใส่ เนื้อเรื่องแบบจบในตอนเพิ่มได้
กี่ตอนก็ได้  โดยอาจมีเนื้อเรื่องหลักแค่ตอนต้นกับท้ายด้วย

การ์ตูนพวกนี้ก็ได้แก่  การ์ตูนผู้หญิงต่างๆ
ที่มักจะจบใน 2-6 เล่ม และเนื้อเรื่องก็ไม่ได้ต่อกัน

และยังมีอีกแบบนึงที่คล้ายๆกัน

ซึ่งจะิคิดดีกว่าแบบเมื่อกี้หน่อย ตรงที่  เนื้อเรื่องสั้น ยาวหลายตอน
พอจบช่วงหลายตอนนั้น  ก็จะมีตอนสบายๆให้อ่านแบบขำๆอีกตอนนึง
เป็นต้น
การ์ตูนพวกนี้ก็ได้แก่  the world god only know ที่เคยรีวิวไปแล้ว^^
และการ์ตูนผู้หญิงอีกหลายเรื่องครับ

• แบ่งเนื้อเรื่อง
  

การใช้แกนเรื่องแบบเดียวก็จะทำให้มันสั้นเกินไป
จึงมีการแบ่งออกเป็น

• เนื้อเรื่องหลัก
• เนื้อเรื่องรอง
  

ซึ่งวิธีเขียนเนื้อเรื่องนี้ ต้องขอบอกว่า ติดตลาดที่สุดครับ
เพราะมักจะทำให้ผู้อ่าน หยุดอ่านไม่ได้ ด้วยการที่
เขียนเนื้อเรื่องรองบนฐานของเนื้อเรื่องหลัก ทำให้ขยายเนื้อเรื่อง
ได้ยาวเหยียดหลายสิบเล่ม  โดยเนื้อเรื่องรองก็เข้มข้น
(ด้วยความยาวหลายสิบเล่ม มีตัวละครใหม่ เนื้อเรื่องใหม่)
พอจบเนื้อเรื่องรอง ก็มีความคืบหน้าของเนื้อเรื่องหลักให้ได้ติดตามต่ออีก

ถ้านึำกภาพไม่ออก การ์ตูนแนวนี้ก็คือ

• วันพีซ เนื้อเรื่องรองก็คือ ตอนตะลุยเกาะต่างๆ ตอนหาเพื่อนเพิ่ม
  เนื้อเรื่องหลัก คือ ตามล่าวันพีซ เป็นโจรสลัดที่เก่งที่สุด

• นารูโตะ เนื้อเรื่องรองก็คือ สอบเกะนิน ซาสึเกะหนี ตามซึนาดะ ล่าแสงอุษา
  เนื้อเรื่องหลัก คือ การตามดูชีวิตและเส้นทางโฮคาเงะของนารูโตะ

• บลีช เนื้อเรื่องรองก็คือ ปราบฮอลโลว์ บุกโซลโซไซตี้  ช่วยอิโนะอุเอะ
  ส่วนเนื้อเรื่องหลัก.... ยอมรับเลยว่า เรื่องนี้เป็นแบบ ไม่รู้ตอนจบ-*-

เห็นไหมครับ มันจะแบ่งเป็นส่วนเล็กๆ ที่ก็ยังแฝงเนื้อเรื่องหลักอยู่บ้าง^^"

นับว่าเนื้อเรื่องแนวนี้ คนเขียนต้องเก่งครับ รักษาความมันส์ของเนื้อเรื่อง
หลักและรอง ได้พอๆกัน ไม่ทำให้ผู้อ่านเบื่อจนโยนทิ้งไปซะก่อน
คาดว่า ใน3เีรื่องที่กล่าวมา มีบางคนเลิกอ่านไปแล้วแหง!

ปล.EXEcutional ก็แนวนี้นะครับ คุณภาณุวัฒน์เทพจริงๆ= =b

ทีนี้ การแบ่งเนื้อเรื่องก็มีแบบมุมกลับนิดนึงคือ

ต่างกับเมื่อกี้ตรงที่
เนื้อเรื่องรอง มันสั้นมาก แบบไม่กี่ตอนก็จบ
และไม่มีผลกับเนื้อเรื่องหลักแต่อย่างใด.....

เอะใจไหมครับว่าเรื่องไหน...

ครับ..... โคนัน ไง= =!

เนื้อเรื่องสั้น ไม่มีผลกับอายุมันด้วยซ้ำ!!!

กี่ปีผ่านไปแล้วก็ไม่เห็นจะ ม. ต้นซะที

แสรดดดดดด

• เนื้อเรื่องแบบไม่รู้อะไรเลย???

แบบนี้ก็เป็นแบบนึงที่ติดตลาดครับ แต่ว่า

ถ้าไม่เทพกว่าไอ้คนทำแบบ

แบ่งเนื้อเรื่อง อย่าเขีียนเด็ดขาด

ไม่งั้น มันจะไม่สนุกเลย
เพราะมันเป็นเนื้อเรื่องแบบที่

เราไม่สามารถคาดเดาอะไรได้ทั้งสิ้น

เช่น ตัวร้ายคือใคร ใครกันที่บงการอยู่?
พลังลึกลับที่ได้มา คืออะไร? และอีกหลายคำถาม

เป็นการทิ้งปม แบบเงื่อนพิรอด 108 ชั้น

ให้ผู้อ่านมานั่งคิดนั่งถกกัน แต่ยังไงก็ไม่มีทางเดาถูก
มันเลยทำให้น่าติดตาม จนต้องซื้อมาอ่านจนได้เล่มแล้วเล่มเล่า!

ซึ่งการ์ตูนขั้นเทพเหล่านี้ได้แก่

Pluto, 20th century boys, ผู้ผนึกมาร(ความชอบส่วนตัว)
และ อนิเมล่าสุดเลย Eden of the east ที่ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ 

ให้ตายเถอะ=[]=!!!

อ้ะ งงเลยล่ะสิ อ่านถึงตรงนี้แล้วเจอเส้นขั้น

อย่าเพิ่งตกใจไปครับ ยังไม่จบครับ!

แต่พอดีเนื้อหามันละเอียดไปจนเขียนไม่จบในวันเดียว
ผมเลยขอซอยมาอธิบายต่อพรุ่งนี้นะครับ^^

แถมผมยังแบ่งไว้แล้วด้วย ตรงที่

เอนทรีนี้คือการอธิบายถึงการวางโครงเรื่องที่ดี

ส่วนเอนทรีหน้า

มาดูความหายนะของ

การสร้างโครงเรื่องกัน= =!!!

>>ตามไปดูตอน2<<ครับ กดดูเลย